هنوز جایم را در اتوبوس به پیرمردها می دهم
هنوز هم امید هست!
۱۳۸۷ تیر ۱۷, دوشنبه
خودت را در یاب
دست کشیده ام از آن زندگی سخت رقت بار
آنچه گفتنی بود گفتم
تکلیفی نیست
و اینکه چه پیش آید
به درک
خودت را دریاب ونه هیچ کس
آنچه گفتنی بود گفتم
تکلیفی نیست
و اینکه چه پیش آید
به درک
خودت را دریاب ونه هیچ کس
اشتراک در:
پستها (Atom)
